هفت کشور

چهارم بهمن همزمان با آغاز فرمانروایی کوروش بزرگ، گرامی باد

بسیاری از مردمان گیتی کوروش را می ستودند و به وی می بالیدند. او را فرستاده ای از جانب خدای خویش می دانستند چرا که کوروش همه مردمان را با هر نژاد و زبانی ارج می نهاد و گویی همه ی مردم را یکسان می پنداشت.

سعدی خوش سخن چه زیبا این اندیشه را شرح داده است :

بنی آدم اعضای یکدیگرند

که در آفرینش ز یک گوهرند

آوازه بردباری کوروش در برابر آیین های گوناگون در گفتار کهن نگاران (مورخان) هویداست. او پرستشگاه ها را از نو بازسازی کرد و همه باور ها را پاس می داشت.

گویی همانند رند خوش مسلک شیراز، اینچنین می اندیشید :

همه کس طالب یارند، چه هشیار و چه مست

همه جا خانه عشق است، چه مسجد، چه کنشت

بخشایش کوروش ستودنی است. وی بسیاری از دشمنان خویش را می بخشید و آنها را بزرگ می داشت. هرچند پیش از جنگ به آنها اندرز می داد ولی گوش فرا نمی دادند و آغازگر جنگ بودند.

او باور داشت که خداوند بزرگ راهی برای بازگشت آنها به نیکی گذاشته است و به این گفتار زیبا از مولانا باور داشت:

صد بار اگر توبه شکستی باز آی

کین درگه ما درگه نومیدی نیست

شاید بتوان گفت کوروش بزرگ پیش از آنکه یک فرمانروای برجسته بوده باشد، یک اندیشمند و خردمند توانا بوده است.

با خود اندیشیدم که چه واژگانی برای شرح پندار کوروش می توان به کار برد؟! سرانجام پی بردم که نیازی نیست برای این کار خود را برنجانم چرا که چامه سرایان(شاعران) این سرزمین، با زیبا ترین گفتار این اندیشه را شرح داده اند.

هنگامی که به اندیشه ها، کردار و گفتار بزرگان این سرزمین نگاهی می اندازیم، پی می بریم که آنها  آبشخور یکسان فرهنگی دارند. کسانی که با بازه زمانی نزدیک به هزار سال از یکدیگر می زیسته اند، گویی همانند یکدیگر می اندیشیدند. شگفت آور است!!

درباره کوروش بزرگ بخوانید:

فرتور هایی(عکس هایی) از کوروش بزرگ

کوروش بزرگ در نگاهی کوتاه

گفته هایی از کوروش بزرگ

زاد روز کوروش بزرگ - هفتم آبان یا چهارم شهریور؟!

مرگ کوروش بزرگ - آیا یک ملکه سر کوروش را برید ؟!

ذوالقرنین، کوروش، شمریرعش، اسکندر، فریدون، شین هوانگ تی، بلینس