هفت کشور

Seven Countries

پس از پدید آمدن تارنمای خردگان، بسیاری از نوشتارهای این تارنگار به خردگان واگذار شد

در پی کاوش ها در پارسه،آبراهه های ۲۰ متری پیدا شد
فرستنده : مجید خالقیان - ساعت ٢:٤٢ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٦ خرداد ۱۳٩۱

لینک خبر - کد خبر :۹۸۵۹۴، زمان مخابره: ۱۳۹۱/۳/۱۶


خبرگزاری میراث‌فرهنگی ـ گروه میراث‌فرهنگی ـ پروژه شناسایی مسیر باستانی دوره هخامنشی با هدف دفع آب‌های سطحی آبراهه‌های تخت جمشید بیش از یک ماه است که آغاز به‌کار کرده‌است. این‌ پروژه به سرپرستی علی اسدی انجام می‌شود و تا کنون منجر به شناسایی ۲۰ متر از کانال دوره همخامنشی در ضلع جنوبی تخت‌گاه شده‌است. همچنین بیش از ۱۰۰۰ قطعه نقش‌برجسته که عمده‌ترین آن‌ها مربوط به کاخ ۱۰۰ ستون می‌شود، کشف شده است.

به‌گزارش CHN، دو سال از بلاتکلیفی پروژه دفع‌ آب‌های سطحی تخت جمشید می‌گذشت تا اینکه‌ سرانجام یک ماه پیش این طرح توسط بنیاد پارسه پاسارگاد به سازمان میراث فرهنگی فارس ارائه و توسط علی اسدی، باستان‌شناس به مرحله اجرا رسید. این پروژه با هدف دفع آب‌های سطحی آبراهه‌های تخت جمشید تا کنون موفق به شناسایی ۲۰ متر از کانال دوره هخامنشی شده‌است.


ادامه مطلب...
comment نظرات ( )
مجلس های ایران در دوران اشکانی
فرستنده : مجید خالقیان - ساعت ٩:٤٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٦ خرداد ۱۳٩۱

واژه «مهستان»، یادگاری از مجالس باستان

نویسنده: مجید خالقیان          تاریخ انتشار: ۱۱ خرداد ١٣٩١          انتشار یافته در: فارسی ٢۴ farsi24.ir


شورا و مشورت برای اداره حکومت در تاریخ ایران، سابقه ای طولانی دارد. روایت های تاریخی، افسانه ها و آثار به جا مانده از دوران باستان حاکی از وجود مشاوران با هوش و با درایت نزد پادشاهان است.

اما شاید مفهومی که ما به نام مجلس می شناسیم به صورت رسمی در دوران اشکانی وارد حکومت های ایرانی شد که مشهور ترین این مجلس ها، مجلس مهستان بوده است.


ادامه مطلب...
comment نظرات ( )
امام علی (ع)
فرستنده : مجید خالقیان - ساعت ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٤ خرداد ۱۳٩۱

بعد از حمله اعراب و حاکم شدن خلفا بر ایران، ایرانیان تمایلات علوی داشتند و بیشترین حکومت های شیعی هم در ایران بوجود آمدند. علاقه زیاد ایرانیان به بینش علوی و شیعی باعث شده است برخی از پژوهشگران مذهب شیعه را ساخته ی دست ایرانیان بدانند. البته این موضوع هم از جانب شیعیان و هم از جانب ایرانیان رد می شود و برای اثبات آن دلایل محکم وجود ندارد.


ادامه مطلب...
comment نظرات ( )
چرا فرهنگ ایرانی؟!
فرستنده : مجید خالقیان - ساعت ۱:۱۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۱ خرداد ۱۳٩۱

شاید اولین سوالی که با خواندن نوشتارهای پیرامون فرهنگ ایرانی پیش می آید؛ این باشد که چرا این قدر از ایران و فرهنگ ایرانی سخن گفته می شود.

چرا این قدر از گذشته ای که گذشته است دم زده می شود در حالی که «امروز ما» بسیار با اهمیت تر از گذشته می باشد. این دیدگاه، بسیار پسندیده و منطقی است. اما به راستی برای بهبود امروز چه باید کرد؟ برای رسیدن به یک فرهنگ شایسته چه راه کاری پیش روی ماست؟

فرهنگ مانند زمینی است که درختان متناسب با همان زمین در آن بارور می شوند و ممکن است گیاهی مناسب ناکجا آباد در این زمین بکاریم و هیچ حاصلی برای ما نداشته باشد.

مطمئناً برای یافتن درختی متناسب با خاک فرهنگ امروز، اولویت با فرهنگ های نیکی است که هزاران سال در بین مردم این سرزمین جای داشته اند و باید گفت هر ملت تحت تأثیر فرهنگ گذشتگان سرزمین اش می تواند پیشرفت کند.


ادامه مطلب...
comment نظرات ( )
جشن خردادگان
فرستنده : مجید خالقیان - ساعت ۱٠:٢٦ ‎ب.ظ روز جمعه ٥ خرداد ۱۳٩۱

این نوشتار ابتدا در تاریخ  ۵ خرداد ١٣٨٩ انتشار یافت و در تاریخ ۵ خرداد ١٣٩١ به روز رسانی شد 


در گاهشماری ایرانی روز ششم هر ماه خرداد روز نام دارد.

برای دیدن نام روزها در گاهشماری ایرانی بنگرید به: نام روز های ماه در گاهشماری ایرانی

 

جشن خردادگان در خرداد روز (روز ششم) از خرداد ماه است و به هئوروتات (خورداد) تعلق دارد که نماینده ی کمال و رسایی می باشد.

خرداد یکی از صفات آفریدگار و آفرینش ایزدی است و نهایت هر چیز رسیدن به وصال اوست. سوسن، گل ویژه خرداد است.


ادامه مطلب...
comment نظرات ( )
اصول جشن های ایرانی و تاریخ های متفاوت برای گرامی داشت جشن ها
فرستنده : مجید خالقیان - ساعت ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ خرداد ۱۳٩۱

در گاهشماری ایرانی هر روز ماه نام خاصی دارد. (روز نخست: اورمزد، روز دوم: بهمن، روز سوم: اردیبهشت و...)

بنگرید به: نام روز های ماه در گاهشماری ایرانی

چیزی مانند نام روزهای هفته که امروز رایج است اما برای روزهای ماه. بسیاری از جشن های ایرانی هم بر اساس این گاهشماری گرامی داشته می شوند.

با توجه به نام ماه ها، در هر ماهی که نام روز برابر نام ماه شود؛ جشن ویژه ی آن ماه برگزار می شود. برای مثال روز دوم(بهمن روز) از بهمن ماه، جشن بهمنگان و روز نهم (آذر روز) از آذر ماه جشن آذرگان است.

اما ممکن است با تاریخ های متفاوتی برای گرامی داشت جشن های ایرانی برخورد کرده باشید. این بدان جهت است که در تقویم امروزی، شش ماه اول سال، ۳۱ روز دارد اما به عقیده برخی از پژوهشگران در گاهشماری باستانی، هر ماه ۳۰ روز داشته است و در پایان سال پنج یا شش روز ویژه داشتند.

به عبارت دیگر چون در گاهشماری کنونی ۶ ماه اول سال ٣١ روز دارند، برای همسان شدن روزهای گاهشماری کنونی با روزهای گاهشماری باستان تاریخ هایی بر خلاف روال اشاره شده برای جشن ها در نظر می گیرند که البته شاید این موضوع کمی از زیبایی زمان گرامی داشت جشن ها بکاهد.

به نظر بسیاری از کارشناسان و ایران شناسان، بسیار زیباست که  وقتی تیر روز(روز سیزدهم) از تیرماه فرا برسد؛ جشن تیرگان را گرامی بداریم و با این روش به تمام دانشمندان و بزرگانی که در طول تاریخ به گاهشماری ایرانی پرداختند احترام خواهیم گذاشت. اما برخی از هم میهنان ما معمولا با توجه به هماهنگی با گاهشماری باستان این جشن ها را گرامی می دارند. برای مثال تیرگان را در روز دهم(که بر اساس گاهشماری کنونی آبان روز می شود) از تیر ماه برگزار می کنند.

البته در برخی اوقات،  گرامیداشت جشن ها با توجه به گاهشماری باستان، بسیار مفید واقع می شود و امکان دارد برگزاری برخی از جشن ها -مانند اسپندگان(سپندارمذگان)- بر اساس گاهشماری باستان (یعنی در ۲۹ بهمن) جا افتاده تر باشد.


comment نظرات ( )
جشن گرما (ارغاسوان)
فرستنده : مجید خالقیان - ساعت ٩:٥٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱ خرداد ۱۳٩۱

روز نخست از خرداد ماه را جشن گرما و یا جشن ارغاسوان (اریجاسوان) می دانند. این جشن که یکی از جشن های کهن خوارزمی است؛ به احتمال قوی پیوند عمیقی با زراعت و کشاورزی داشته است.

درباره جشن گرما اطلاعات زیادی در دست نیست. ابوریحان بیرونی این جشن را یک جشن خوارزمی می داند. در آثار الباقیه ی بیرونی روز اول از ماه «هروداد» خوارزمی، که معادل با ماه «خرداد» ایرانی است؛ جشن اریجاسوان نامیده شده است. خرداد به معنای کمال و رسایی است و یکی از هفت امشاسپندان می باشد.

بیرونی درباره ماه «هروداد» می گوید:

روز اول آن «اریجاسوان» نام دارد و این روز پیش از اسلام هنگام شدت گرما بود و از اینجاست که گفته اند در اصل «اریجهاس چوزان» بوده و ترجمه اش این است که به زودی از لباس بیرون می شوند یعنی هنگام آن می رسد که برهنه گردند ولی در زمان ما با وقت زراعت کنجد و دیگر چیزهایی که با آن کاشته می شود موافق شده لهذا این عید را در موقع این زراعت می دانند.

بیرونی. مترجم: اکبر داناسرشت. ترجمه آثارالباقیه عن القرون الخالیه. تهران: کتابخانه خیام به شرکت مترجم. چاپخانه شرکت طبع کتاب، ١٣٢١ ، ص ۲۷۰

 

برداشتی که می توان از این گفته ها داشت این است که به دلیل رسیدن گرما، جشن هایی برگزار می شد و مردم خود را برای رویارویی با گرما آماده می کردند. در همین دوران است که کشاورزی و زراعت به اوج خود می رسد و کاشت و زراعت همراه با جشن هایی انجام می گرفت.


ادامه مطلب...
comment نظرات ( )
واپسین به روز رسانی

نوشتارهای ما را می دزدند و هیچ مرجعی پاسخ گو نیست

دزدهای فضای مجازی

کانال رسمی خردگان