هفت کشور

Seven Countries

پس از پدید آمدن تارنمای خردگان، بسیاری از نوشتارهای این تارنگار به خردگان واگذار شد

واپسین به روز رسانی
هفت کشور
فرستنده : مجید خالقیان - ساعت ۱٢:۱٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٩ شهریور ۱۳۸۸

برای توضیح کامل هفت کشور صحبت زیاد است که در ادامه مطلب می توانید بخشی از آن را مشاهده بفرمایید. اما برای بازدیدکنندگانی که فرصت مطالعه ی آن را ندارند؛ در اینجا خیلی مختصر توضیح می دهیم :

 

بر طبق اسطوره ها، نام سرزمینی که پادشاهان اسطوره ای ما بر آنها فرماروایی می کردند هفت کشور بوده است. به نظر می آید، از آنجا که طبق اساطیر کهن هند و ایرانی، زمین به هفت قسمت تقسیم می شده، نام «هفت کشور» بوجود آمده است.

بنابر این یک سرزمین پهناور شاید به اندازه تمام جهان در فرمانروایی پادشاهان آرمانی ایران قرار داشته است که با نجابت و عدالت فرمانراویی می کردند. پادشاهانی که هر کدام نمادی از یک دوره تاریخی و یا نمادی از اندیشه های یک ملت هستند.

اما تنها دلیل من برای انتخاب این نام این موضوع نیست. در نام «هفت کشور» بسیاری از مسائل نهفته است:

«هفت سین» ، «هفت کوپه آتش چهارشنبه سوری» و... که درون مایه ی هر یک از اجزای آنها شاید به اندازه یک سرزمین پهناور ارزش داشته باشد.

هفت امشاسپند، که سر لوحه بسیاری از موارد انسانی و عرفانی هست و از همه مهم تر هفت سرزمین عرفا یا همان «هفت شهر عشق» که انسان طریق وارستگی را در آن می پیماید.

پس در نام «هفت کشور»؛ کهن بودن سرزمین ما ایرانیها، قدرت ایراینان در سالهای کهن همراه با نجابت آنها، فرهنگ غنی ایرانیان، عرفان و رسیدن به کمال و آداب و رسوم ایرانیان، نهفته است.


دانش بیشتر

همان گونه که می دانیم، به طور کلی «هفت» عددی محترم در بین بسیاری از اقوام و ادیان است.

اما هفت در این سرزمین اهورایی از سالیان کهن مورد توجه قرار داشته است.

بعضی از پادشاهان پیشدادی خود را پادشاهان «هفت کشور» می دانستند و مدعی بودند که هفت کشور در فرمانروایی ایشان قرار داشته است.

بر طبق افسانه ها، از زمانی که فریدون بزرگ، فرمانرواییش را بین سه فرزندش ایرج، سلم و تور قسمت کرد، چون کشور میانی که پهناور تر و آباد تر از سایر سرزمینها بود از آن ایرج شد، این سرزمین ایران نام نهاده شد.

اما به گفته پژوهش گران، واژه ایران از واژه آریا می آید. «آریا» در اوستا ریشه و پیشینه دارد و به معنای نجیب، پاک، شریف و آزاده است و در همه جا درباره ی ایرانیان به کار رفته است.

با توجه به گفته های اوستا در بند هشتاد و هفت فروردین می توان گفت سر سلسله نژاد آریا کیومرث است. نخستین پادشاه پیشدادیان که از اندیشه ی نیک او، گفتار نیک او و کردار نیک او، در بسیاری از موارد سخن به میان آمده است. بنابراین می توان گفت ایران به معنای جایگاه آزدگان و شریف زادگان است.

بر طبق گفته های حکیم ابوالقاسم فردوسی، پادشاهان پیشدادی پادشاهانی عادل، با اقتدار، میهن دوست و مردم دوست بودند، نمونه کامل این شخصیت را جمشید و فریدون از پادشاهان پیشدادی، به نمایش گذاشتند. این اسطوره ها نمادی از فرمانروایان آرمانی ایرانیان می باشند و نموداری از اندیشه ها و خواسته های یک ملت اند.

اما در تطبیق آنها با تاریخ مدون ما هم نتایج جالبی بدست آمده است.

برای دانش بیشتر بنگرید به : سلسله های باستان

 

طبق اساطیر کهن هند و ایرانی، زمین به هفت قسمت تقسیم می شده که نام «هفت کشور» را گرفته است، قسمت های هفت کشور را این گونه نوشتند :

۱- ارزهی

۲- خونیرث

۳- سوهی

۴- فردذفشو

۵- وئیری ارشی

۶- وید ذفشو

۷-وئوروجرشتی

اما «هفت» به این جا محدود نمی شود. در فرهنگ غنی ما مکرر از «هفت» سخن به میان می آید و می توان آنها را در نام هفت کشور گنجانید.

«هفت سین» ، «هفت کوپه آتش چهارشنبه سوری» و... . که درون مایه ی هر یک از اجزای آنها شاید به اندازه یک سرزمین پهناور ارزش داشته باشد.

وقتی به منابع کهن ایرانی رجوع می کنیم با هفت امشاسپند روبرو می شویم.

این هفت امشاسپند عبارتند از :

- اورمزد (سرور دانا)

به عقیده برخی از پژوهش گران اولین امشاسپند سپنته مینیو (خرد مقدس) می باشد که البته به نظر درست تر می آید.

- بهمن (اندیشه نیک)

- اردیبهشت (بهترین راستی)

- شهریور (بهترین پادشاهی)

- سپندارمذ (تقدس و فروتنی)

- خرداد (کمال و رسایی)

- امرداد (بی مرگ و جاودانگی)

امشاسپندان در گاثا ها به عنوان صفات خدای جهان آفرین بیان شده اند و رسیدن به هر یک از امشاسپندان به منزله قدمی در راه کمال است.

شاید همین اندیشه رفته رفته «هفت کشور»، «هفت دیدگاه نیک به آتش»، «هفت خوان» و ... را پدید می آورد و آن هنگام که به کمال می رسد «هفت شهر عشق» و در نتیجه مفاهیم بالای عرفانی عرضه می شوند.

از همین رو هفت سین هم از ارزش بسیار بالایی برخوردار است. می توان گفت پیوند هفت سین با هفت امشاسپندان (هفت سین، هفت سپند) منطقی به نظر می آید.

اما مهم تر از همه هفت سرزمین عرفا یا همان  «هفت شهر عشق» یکی از انسانی ترین نمونه عرفان است که توسط عرفای ایرانی مطرح شده و از امشاسپندان و به طور کلی شاید از فرهنگ غنی ما سر چشمه می گیرد، هفت شهر عشق عبارت است از:

۱- طلب

۲- عشق

۳- معرفت

۴- استغنا

۵- توحید

۶- حیرت

۷– فقر و فنا

پس در نام «هفت کشور»، کهن بودن سرزمین ما ایرانیها، قدرت ایراینان در سالهای کهن همراه با نجابت آنها، فرهنگ غنی ایرانیان، عرفان و رسیدن به کمال و آداب و رسوم ایرانیان ، نهفته است .


بن مایه ها :

اصل و نسب و دین های ایرانیان باستان – تألیف استاد عبدالعظیم رضایی

تاریخ ده هزار ساله ایران - تألیف استاد عبدالعظیم رضایی

منطق الطیر عطار

شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی


comment نظرات ( )
واپسین به روز رسانی

نوشتارهای ما را می دزدند و هیچ مرجعی پاسخ گو نیست

دزدهای فضای مجازی

کانال رسمی خردگان