هفت کشور

هفتم مرداد موسوم به « امرداد روز » ، « جشن مردادگان » می باشد .
این جشن متعلق به « امشاسپند امرتات »  یا «امرداد» است که

مظهر جاودانی و تندرستی و دیر زیستن است .

جالب آنکه امشاسپند در هفت سین ، هفت کوپه آتش چهارشنبه سوری و بینش عرفانی ما هم نقش داشته و شاید هفت شهر عشق از این جا سرچشمه می گیرد .
این روز را شاید به جرئت بتوان روز عرفان و کمال نامید .

امشاسپند نماینده ی آخرین مرتبه ی کمالات است . نظر به همان صفات پسندیده است که ایرانیان این روز را جشن می گرفتند و به شادی می پرداختند و خود را برای پیروی از فرشته ی مذکور آماده می ساختند .

در صفحه ی 250 ترجمه ی فارسی آثارالباقیه چنین آمده است : « مرداد ماه که روز هفتم آن مرداد روز است . و آن روز به واسطه ی پیش آمدن دو اسم با هم جشن می گرفتند . معنای امرداد آن است که مرگ و نیستی نداشته باشد . امرداد فرشته ای است که به نگهداری جهان و ترتیب غذاها و دواها که اصل آن از نباتات است و زایل کننده ی گرسنگی و ضرر و امراض می باشد ، موکل است ».

اما توضیحاتی درباره امشاسپند :

امشاسپند به معنی مقدس و جاودانی است و جمع آن امشاسپندان می شود که در اسلام به آنها ملائکه می گویند . این واژه در اوستا «امشه سپنته» می باشد که از سه جزء ترکیب یافته ، جزء اول حرف « ا »  که برای نفی آمده و به معنی نه و بدون می باشد .

جزء دوم مِشه که به معنی مردن و نابود شدن است و جزء سوم سپنته است که اکنون سپند می گویند و به معنی سود رسان و پاک و درمان بخش است معنی سه جزء بی زوال ، بی مرگ و سودرسان می شود .

از این گفته ها می توانیم به فلسفه ی نام های هفت سین ، هفت کوپه آتش چهارشنبه سوری و هفت شهر عشق در عرفان پی ببریم .

نام هفت سین نمودار سپندان هفت گانه است که آنها را امشاسپندان می گویند . نام هفت سپنته از این قرار است :

١- هرمزد
٢- بهمن
٣- اردیبهشت
۴- شهریور
۵- سپندارمذ
۶- خورداد
٧- امرداد

همانطور که میبینید امرداد در آخرین مرتبه و نشانه ی کمال قرار گرفته است .
این در حالی است که هفت وادی که در عرفان مطرح است به این صورت است :

1- طلب
2- عشق
3- معرفت
4- استغنا
5- توحید
6- حیرت
7-فقروفنا

پس شاید بتوان امرداد را نمادی از فقر و فنا در پیشگاه معشوق دانست .

امرداد مظهر جاودانی و تندرستی و دیر زیستن است .

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

(حافظ)

بن مایه ها :

اصل و نسب و دین های ایرانیان باستان - تألیف استاد عبدالعظیم رضایی

گزیده ی منطق الطیر عطار - به کوشش دکتر نصرت الله محبی