روح معنوی در زندگی اجتماعی

دکتر آدلف راب می گوید:

«چیزی که در تاریخ ایران بیش از هر چیز جالب توجه است و روح معنوی ایرانیان را در زندگی اجتماعی آنان مجسم می سازد، طرز تعلیم و تربیت آنها بوده است. این تعلیم و تربیت از طفولیت در روح جوانان ایران منشأ احساسات نیکی گردیده، ایشان را در هر کاری به شاهراه راستی و ترقی راهنمایی می نموده است. از ابتدا به طوری قوای روحانی و جسمانی ایشان را مهیای کار نموده و جامعه ی صحیح و سالمی را تربیت می نمود که افراد آن در آتیه به آسانی می توانستند با خدمات شایان، وظایف خود را به وطن و ملت خود انجام دهند.»

/ 17 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد

درود الهام خانم لزومی نداره هر کسی که می‌خواد معروف بشه راجع‌به ایران حرف بزنه مهم اینه که ما ببینیم چی بودیم و الان چی هستیم باید چی بشیم. این چیزا هست که به ما دید میده تا بتونیم به ارزش‌ها برسیم در ضمن خودمونو هم دست کم نگریریم (ما جو گیر نیستیم, به گذشتمون افتخار می‌کنیم) درود بر الهام خانم و تمام پارسیان این سرزمین

الهام

خوب اینو قبول دارم که هر حرفی سند و مدرک میخواد.این حرفتون منو یاد توپولوژی جبری که جردن برای اثبات قضیه خم جردن بکار برد میندازه.قضیه اینه که هر خم بسته ای صفحه رو به 3 قسمت تقسیم میکنه .داخل خم .روی خم وخارج از خم.ولی برای اثبات این قضیه از روش های پیچیده ای استفاده شده.ظاهر قضیه خیلی سادس و همه ما ساده بودنشو می پذیریم.همونطور که حرف آدلف هم خیلی ساده به نظر میاد هر چند پشت این حرفشون شاید مطالعه های زیادی وجود داشته.درصورتیکه وقتی من میگم حرف ساده و آبکی بوده شما به من میگید که توقع این نظرات رو از من دارید.گویا شما دوس دارید همه از مطالبی که میذارید تعریف کنن.پس اگه اینطوره پایین مطلب ننویسید نظر بدهید بویسید لطفا بپذیرید و تعریف کنید[خنثی]

سعید

با حسرت خوردن از گذشته ی پر فروغمون به هیچ جا نمی رسیم ما خیلی چیزا نداشتیم که الان نداریم خیلی چیزا هم الان داریم که اون موقع نداشتیم مثل خیلی از ذخایر خدادادی که الان داریم و ارزششو نمی فهمیم مهم الان و گذشته نیست ما باید آیندرو بسازیم با درس گرفتن از گذشته میدونم خیلی علاقه به تاریخ داری ولی مطالعه ی زیاد تاریخ ایران چیزی چز افسوس خوردن نداره به امید آینده ای سبز تر از گذشته

سعید

شرایط امروز ایران مثل یه آدم ورشکسته ای میمونه که در گذشته سرمایه دار بوده قدرت داشته و عظمت ولی بنا به دلایلی سقوط کرده این آدم ورشکسته حالا تو یه دوره ی زمانی دیگه ای زندگی میکنه باید از فراز و نشیب گذشتش درس بگیره برای شکوه آیندش این آدم ورشکسته نمیتونه بره تو بقالی بگه آقا من قبلاً سرمایه دار بودم مثلاً یه بطری آب به من بده بهش میگن الان چی داری یا لاقل در آینده چی میتونی به من بدی گذشتتو بذار رو کوزه آبشو بخور به چه درد من میخوره

عارفه

شرمنده من قصد دخالت تو بحث رو ندارم اما بعد خوندن حرفاتون یه چیزی تو گلوم گیر کرد که باید حتما بگم ... اونم اینکه چرا هرجا بحث از گذشته ی ایران میشه خیلیا میگن افسوس خوردن فایده ای نداره ؟؟؟ یعنی منظورم اینه که واقعا باگفتن این حرفا به نظر میاد ما داریم افسوس می خوریم ؟؟؟ یه چیزی که برام ثابت شده اینه که وقتی یه نفر مطالعه ی تاریخ رو شروع می کنه ، اره درسته اولش فقط افسوسه ... من خودم حتي خيلي وقتا گريه م در ميومد ... اما واقعا بعدش ديگه افسوس نيست ... يعني اگه بخوايم افسوس بخوريم نمي شه ادامه داد ... چون كار خيلي سخت ميشه ... اما باور كنين بازگو كردن گذشته خيلي بيشتر از اونچه فك كنين مهم هست ... يعني اول دونستن و بعد بازگو كردن ... مي دونين خيلي از فرهنگ ها ، واژه ها و عقيده هاي ايرانياي قديم الان باعث پيشرفت خيلي از كشورا شده ؟؟؟

عارفه

الهام جان مي دونم شايد اولش خيلي مسخره بياد كه بيايم بگيم ايرانيا قديم اين طوري بچه تربيت مي كردن اما پشت اين حرف يه فرهنگ نهفته ست ... مي بيني الان تو جامعه ي كنوني ما بچه ها زياد به حساب نميان ؟؟؟ صبر مي كنيم بچه بزرگ بشه بعد بهش ياد بديم ... اما نياكان ما فهميدن كه بهترين موقع اموزش خوبي ها همون بچگيه ... از اول بچه ها ياد مي گرفتن دروغ نگن و ميبيني كه دروغ الان ويرانگر جامعه ي ما شده ... نمي خوام پرحرفي كنم ... ببين سعيد اگه يكي هي يه گوشه بشينه و تاريخ بخونه و سرشو تكون بده و افسوس بخوره اون وقت حرفتو قبول دارم ... اما ما نمي خواهيم افسوس بخوريم مي خوايم عبرت بگيريم ... ببين كه اين تاريخ لعنتي هي داره تكرار ميشه ... ما چطور مي تونيم كشوري رو اباد كنيم كه هيچي ازش نمي دونيم ؟؟؟ همه تا يه حدي بايد بدونن ، اما بيشتر دونستن به علاقه بستگي داره ، به اينكه هدف از دونستن چيه .... اما اين بي انصافيه كه تعريف تاريخ رو بيهوده مي دونين ...

عارفه

قرار بود فقط يه چيزي بگم اما بازم پرحرفي كردم ... شرمنده [خجالت]

بهاره

سلام .جالبه اما قضیه ای که هست اینه که اغلب کسانی که فرهنگ و تاریخ پر افتخار ایران حرف می زنند ا شرق شناسان و باستان شناسان خارجی خارجی هستند .حتی کتابهایی که در دانشگاه در ارتباط با رشته های مربوطه هست مولفین خارجی دارند .کسانی که به تفصیل مارا کنکاش کردند[ناراحت] حتی ما خاطرمون اروم تره که اثار باستانیمون توی موزهای دیگه باشه تا موزه های خودمون [افسوس]. اقا مجید داغمون و تازه کردی نگو که دل پری داریم از این چیزها....[خنثی]موفق باشید.

فردا...

سلام من که همیشه به نیاکانمون افتخار میکنم و از افتخاراتی که برای کشور عزیزمون به ارمغان آوردن احساس غرور میکنم

رازینه

ای کاش آیین نیاکانمون رو به درستی حفظ می کردیم.... [خنثی]