دومین جشن دیگان

 جشن های دیگان

واژه « دی » در اوستا ، دتهوش (Dat – Hush)  یا دزوه (Daz – Vah) می باشد که به معنی دادار یا آفریننده و آفریدگار که همیشه برای اهورامزدا صفت آورده شده است .

واژه دی از مصدر «دا» آمده که در اوستا و فرس هخامنشی و سانسکریت به معنی دادن ، آفریدن ، ساختن و بخشودن است . در پهلوی داتن و در فارسی دادن شده ، که از همین ریشه است .

همانطور که می دانید در گاهشماری ایرانی هر یک از روز های ماه یک نام ویژه ی خود را دارد . در سه روز از روزهای ماه نام «دی» به چشم می خورد .

روز هشتم = دی به آذر

روز پانزدهم = دی به مهر

روز بیست و سوم = دی به دین

این سه روز با نخستین روز ماه که اورمزد روز است ، ارتباط دارند . پس این چهار روز به یکدیگر پیوند دارند و شاید از همین روست که برخی از پژوهش گران در دی ماه چهار جشن دیگان در نظر گرفتند . برای هر یک از این روزها در دی ماه آیین هایی هم نقل شده است وبرخی از این جشن ها نام خاصی هم به خود گرفتند .

روز نخست دی ماه ( اورمزد روز در دی ماه ) = نخستین جشن دیگان – خرم روز

روز هشتم دی ماه ( دی به آذر روز در دی ماه ) = دومین جشن دیگان

روز پانزدهم دی ماه ( دی به مهر روز در دی ماه ) = سومین جشن دیگان –جشن تبیکان

روز بیست و سوم ماه ( دی به دین روز در دی ماه ) = چهارمین جشن دیگان

 

یاری نامه ها :
اصل و نسب و دین های ایرانیان باستان – عبدالعظیم رضایی
زروان – فریدون جنیدی
  

/ 1 نظر / 55 بازدید
خالی

درود.مجید جان من این کلماتی که نوشتی دی به آذر روزو مهر به ... نفهمیدم.دی بعد از آذره ..من گیج شدم حرف نزنم خودت بعدا توضیح بده.مخلصیم..خالی