سیاوش، اسطوره جاویدان + عکس

نام:سیاوش (سیاوخش)

نام پدر: کی کاووس (پادشاه ایران)

پرورش یافته نزد: رستم دستان

 

شاید این روزها کمتر به این توجه کنیم که در آیین‌های میهنی و مذهبی ما داستان‌های مربوط به سیاوش دلیر نقش مهمی ایفا می‌کند. در شاهنامه دو داستان بسیار مشهور درباره سیاوش وجود دارد، پایان یکی از آنها خوشایند و فرجام دیگری تلخ و ناگوار است.

جالب آنکه شاید تا به امروز این داستان‌ها در جشن‌ها و سوگواری‌های ما بسیار تأثیر گذار بودند.

 

سیاوش پاکدامن و جشن سوری (چهارشنبه سوری)

داستان سیاوش و سودابه در شاهنامه حاکی از پاکدامنی این جوان زیبای ایرانی است. بی گناهی سیاوش به اثبات می‌رسد و این جوان بزرگوار سودابه را می‌بخشد.

پایان این داستان با جشن و شادی همراه است و برخی از پژوهشگران معتقدند جشن سوری که امروز با نام چهارشنبه سوری می‌شناسیم ریشه در این افسانه دارد.

156678_nmniAaT8

 

سووشون و عزاداری در ماه محرم

بسیاری از آیین‌های ماه محرم ریشه در سوگواری برای سیاوش دارد. چنین می‌نماید که در دوران دیلمیان (آل بویه) هر سال چندین روز به سوگواری برای امام حسین (ع) و یارانش اختصاص داشته است و طی این هفته دسته‌هایی در کوچه‌ها به راه می‌افتادند. این سوگواری‌ها، بازمانده‌هایی از دوران باستان بود که به یاد داستان غم انگیز مرگ سیاوش بدست تورانیان، مراسمی با چنین تشریفاتی بر پا می‌گردید (۱).

داستان مرگ سیاوش هم حاکی از نیک سیرتی و همچنین وفا داری سیاوش به قول و پیمانش است.

 

پانویس:

۱- نگاه کنید به: ماسه، هانری (۱۳۳۹). تاریخ تمدن ایران. ترجمه جواد محبی. تهران: گوتنبرگ

/ 5 نظر / 268 بازدید
soogma

[گل][گل][گل]

تنهایی

جالبه اگه میشه مطالب بیشتری بگذارید ممنون[گل]

ئشایه

عالی بود داش مجید خیلی خوبه که هنوز کسایی مثل شما هستن که تاریخ وهویت ایران رو فراموش نکردن اهورامزدا نگهدارتان

کیانا و هم کلاسی منحرفم

گفتم حالا اومدم تا می تونم نظر بدم من بیش تر از قسمت عکس خوشم میاد چون کمتر جایی میشه دیدش[لبخند]

طناز

سلام علیکم[پلک] عکسای خیلی قشنگی بود. مرسی[گل] آخی سووشون...[رویا]